DH wat kan een mens toch met weinig tevreden zijn.

Ik heb de daglichtlamp aan, DH zit zijn krantje te lezen 

en ik kijk zeer tevreden om mij heen en zie een gezellige woon kamer, en heb, uiteraard kerstmuziek opstaan. Buiten stormt het, maar binnen heb ik niets anders nodig dan dit.

 Niet helemaal natuurlijk, want sinds gisteren zit ik hier weer rondom gelukkig te wezen met een quilt op schoot en de benodigde atattributen om deze quilt door te pitten.

DH zit mee tenieten en is er ook heel blij mee en hoopt net als ik, dat het maar lang mag duren en wie weet komt er dan toch nog een quilt op ons bed.

Weer eens een klein stukje schrijven, ik moet het doen op mijn tablet, want op de computer lukt het niet meer.
Het ging de laatste tijd redelijk goed met mijn oog, maar sinds vandaag is het weer minder en is alles weer aan het golven, maandag weer snel een afspraak maken met de oogarts.

Dit is mijn laatste blogje, ik heb het momenteel te druk met mijn mam om het allemaal bij te houden, laat staan alles te lezen.
De meeste van jullie kom ik toch weer tegen op facebook en dat is eigenlijk veel sneller dan weblog.
Wie weet als alles weer in rustiger vaarwater is, dat ik weer begin, maar voorlopig is het goed zo.

Ik wil jullie allemaal bedanken voor de leuke en lieve berichtjes en de meeste van jullie zie ik  op het smoeltjesboek.

Gisteren helemaal opnieuw begonnen met de randjes deken van de HAL, vond een hele mooie manier van haken voor de eerste rand, je hoeft dan geen ketting van lossen te haken, maar je begint gelijk met de eerste rand, voordeel, er zit net zoveel rek in als de rest van de deken, want het is altijd wat strakker door de ketting lossen en dat heb je nu niet meer.

HAL

Ook zijn er weer wat bloemetjes gemaakt, zouden er meer moeten zijn, maar we hadden weer een drukke week en het kwam er gewoon niet van.

Dit schoentje kreeg het spookje van haar oom, inmiddels zit de hak in haar maagje en de rest zal in de loop van de week wel volgen.

Gisteren weer 3 randjes zitten haken aan het dekentje, nu moeten we weer wachten tot volgende week, de kleur is in het echt veel mooier, maar mijn toestel is kapot en mijn telefoon maakt toch iets minder mooie foto's.

Dit lieve spookje besloot gisteren dat ze ook wilde leren haken, want dan kon ze allemaal kleertjes maken voor haar pop, verder als een ketting losse is ze niet gekomen, want toen vond ze het wel weer genoeg, maar ik geef de moed nog niet op, want ze wil ook leren quilten.
Ik probeer al sinds gisteren een foto te maken van een jonge specht, maar elke keer als ik mijn telefoon pak vliegt hij weg, hij eet trouwens pindakaas op dezelfde manier dan wanneer hij op een boom zit te tokkelen.

Getekend, gekopieerd, geknipt en geplakt en een bloem gemaakt, maar dit was nog niet alles want....

er zijn ook 3 randjes geborduurd en dat was een moeilijke klus voor mij, want ondanks mijn 4+ leesbril en mijn daglichtloeplamp, ging ik toch regelmatig de mist in, maar uiteindelijk met dit als resultaat. Ik heb geborduurd met dmc nr. 3756 en ik denk dat ik het daarbij hou, vind het wel een mooie kleur.

Ook zijn er inmiddels 2 toeren gehaakt en ergens in november moet het een deken zijn geworden, dat moet toch wel lukken dacht ik zo.
Vandaag mag ik mij verheugen op een tandartsbezoek van 45 minuten, want hij gat weer wat verfraaien en opbouwen, we zien wel, hopelijk krijg ik geen kramp in mijn kaken ;-)

Zien ze er niet leuk uit, het zijn de bloemen voor de dansende meisjes, ik ben er lekker druk mee geweest, want het was veel, heel veel tekenen, knippen, strijken en plakken, maar dan heb je ook wat, vandaag niet zoveel tijd, maar er zullen er beslist een paar geappliqueerd worden.

Vandaag is dit grote, kleine spookje jarig, ze wordt alweer 8, de tijd vliegt voorbij, want ik kan mij nog zo heel goed, dit kleine, 1900 gram wegende meisje herinneren en nu is ze bijna de grootste van haar klas, we gaan het vandaag een beetje vieren, want zaterdag is het grote feest.

De kleuren kloppen voor geen meter, in het echt zijn ze mooi licht en donkerblauw, stralend wit en beige.
De hartjes moeten nog geappliqueerd worden, maar het zag er zo leuk uit dat ik ze er toch maar bij heb gezet. Het opmeten van de grote witte lappen stof blijft voor mij altijd een heel gedoe, ik meet nooit helemaal precies, kan het ook niet op de grond leggen, want dat willen mijn knieën niet en op de grote tafel is het een gepuzzel van jewelste, helemaal met die ogen van mij, maar het is redelijk gelukt.
Verder is het hier ontzettend druk met mijn mam, ze is vreselijk angstig aan het worden en belt om de haverklap dat we moeten komen, ook de kinderen worden bij nacht en ontij gebeld, de dokter komt ook regelmatig langs, maar er is voorlopig niets aan te doen en we moeten wachten op de psychiater, hopelijk mag ze dan naar een verzorgingshuis, want dit kan zo niet langer, en al helemaal niet voor haar, zo is oud worden niet leuk meer, we maken ons dan ook allemaal zorgen om haar.

Ik wens jullie ook gezondheid, geluk en liefdevolle dagen toe en dat we maar veel mogen quilten.

Ik wilde jullie voor het einde van het jaar toch nog even een affo laten zien, de huisjesquilt is helemaal af en ligt gezellig over de 2 zitsbank en iedereen vind hem mooi. Ik heb hem het grootste deel op de machine gequilt en alleen het grote huis intensief gequilt, ook ben ik druk bezig met mijn boerenwijffie door te pitten, maar dat duurt nog wel even.
De LE ligt opgeborgen, ik vind hem nog steeds mooi, maar blijf maar naar de rand kijken die ik nog steeds niet mooi vind, dus in een la en zie wel wanneer hij weer tevoorschijn komt.

Ik heb mij maar weer op een nieuw project gestort, een waaraan ik al veel langer wilde beginnen en vorig jaar het boek had gekocht op een beurs en daar het patroon in zag staan, in die tussentijd heb ik al zoveel blauwtjes gespaard, dat ik er wel twee van kan maken, welke het gaat worden mogen jullie raden ;-)