nr. 38 Four winds

Eindelijk weer eens een blokje afgemaakt, het is ook zo druk hier met een zieke dochter en Spookje en tussendoor nog met mijn mams boodschappen doen, maar ik ben nu tevreden met dit blokje, ook met de stofjes.

Vandaag ook weer een roerige dag, want onze oudste dochter wordt 40, waar blijft de tijd, ik kan me nog zo goed haar geboorte herinneren, de jaren vliegen dan ook voorbij, kon je ze af en toe maar even stil zetten, het ouder worden op zich vind ik niet erg, ook niet dat je van strak in het pak naar een lubberig lijf gaat, dat hoort er nu eenmaal bij en strak trekken of botoxen zit niet in mij, zonde van het geld en iedereen ziet er dan hetzelfde uit, ik ben tevreden met wie ik nu ben, alhoewel.....een stuk slanker zou wel mogen ;-)

Maar het grote genieten gaat zo snel voorbij, onze oudste kleinzoon is bijna 16 en de jongste kleindochter is ook alweer 5 geweest, maar wij mogen nog van geluk spreken, want al onze kinderen, maakt niet uit van welke kant, de koude of de warme en onze kleinkinderen komen gelukkig nog graag hier, dat hoor je wel eens anders, het wordt vandaag dan toch weer een dag met een gouden randje.

Fijn weekend allemaal

8 Uur kwamen ze weer binnen wandelen, DD kroop gelijk in mijn bed en het spookje wilde leuke dingen doen, toevallig had ik net op een blog zitten lezen waar er een beer werd getekend, geknipt en genaaid, ik weet alleen niet meer bij wie.

Het spookje ging tekenen en knippen en dit moest het gaan worden.

Toen moest er natuurlijk achter de naaimachine gezeten worden.

Met dit als resultaat

Gisteren heerlijk geshopt bij Ikea, 2 nieuwe kussentjes, 2 hoeslakens, voor maar 5,99 en mams trakteerde op de lunch, heerlijke carpaccio met een broodje.

Halverwege kregen we een telefoontje van Bas of we boodschappen wilde doen, want Tamara was nog steeds ziek, dus eerst langs de jongste voor we naar huis gingen, maar op ons gebel kregen we geen antwoord, toen maar een telefoontje, bleek ze bij ons in bed te liggen en het Spookje zat op de bank met een punnikklosje.

Boodschappen gedaan, gekookt voor iedereen en 's avonds met een pijnlijke rug naar bed gegaan en vanmorgen, vanmorgen stapte ze weer naar binnen met het spookje en ligt nu op de bank, ik denk dat we haar teveel verwent hebben ;-) tja, dat kan gebeuren met een nakomertje.

Van het blokje is bijna niets terecht gekomen en toen ik gisteravond 1/4 aan elkaar zette, vond ik de stofkeuze helemaal niets en ga ik het straks weer opnieuw proberen.

Nr. 37 Flower pot

De stukjes voor blokje 38, 64 stukjes liggen klaar, maar ik denk niet dat ik die vandaag af krijg, want mijn moeder had zin om naar Ikea te gaan en dat vinden wij helemaal niet erg, want het blijft onze favoriete winkel, kan ik ook even neuzen bij de stoffen en ik verheug me nu al op het ijsje ;-)

Ik werd vanmorgen wakker gemaakt door een Donut, waarvan ik vergeten was dat hij hier zou komen, even later kwam het Spookje onverwachts, nog lekker in pyama want ze is nog steeds wat grieperig, maar mama is luizenmoeder die moest nog even naar school en dan is het natuurlijk erg makkelijk als je moeder zo dichtbij woont.

nr. 36 Flower garden path

Hij lijkt misschien niet netjes, maar alle puntjes zitten goed, dus op naar blokje 37.

Binnenkort toch maar weer eens op zoek naar stof voor de sashings van de LIB, anders blijft hij liggen en dat is niet de bedoeling.

Ze is weer thuis en heeft met moeite afscheid kunnen nemen van Bolo de beer en het duurt volgens haar weer jaren voor ze hem ziet.

Ze viel met haar neus in de boter, want Dylan, Aaron en Donut waren hier en die kregen dan ook een warm welkom en ze vond het maar niks dat die weer naar huis gingen, maar ze mocht van mij kiezen wat er gegeten ging worden en dat werd dus macaroni met een bad en chocoladetoetje toe.

nr. 35 Flower basket

nr. 36 Ligt klaar om aan elkaar gezet te worden, maar dat lukt gisteren niet, Donut wenste alleen maar op mijn borst te slapen, met zijn koppie in mijn nek en dat naait toch niet zo makkelijk, hij kan snurken als een bootwerker en is een goeie concurent vaar mijn DH ;-))

Straks komen mijn DB en DSIL en zie ik wel of er nog wat gequilt gaat worden

nr. 34 Flock

Als ik is zit te bladeren in mijn boerinnetjes boek, dan komen er zulke leuke en mooie blokjes voorbij, dat ik bijna niet kan wachten om ze te maken, maar ik blijf rustig....ahum....en werk ze gewoon volgens de volgorde af ;-)

Straks komen de jongste en oudste kleinzoon, inclusief Donut even buurten en met een beetje geluk is het Spookje dan ook weer thuis en dat zou voor de jongste kleinzoon geweldig zijn, want die twee zijn 4 handen op een buik.

Vanmiddag, samen met DH naar de pedicure, hebben wij voor het weekend heerlijke zachte voetjes.

nr. 33 Farmer's puzzle

Het schiet lekker op zo, ik heb nu toch al een behoorlijk stapeltje gemaakt, maar voorlopig ben ik nog niet klaar en ga ik rustig verder.

Morgen komt het spookje weer thuis, ik begin haar nu toch wel te missen, het is ook zo'n heerlijke kwebbelkont.

Zo komt mijn hulp en we hebben er een uur bijgekregen en dat is toch wel fijn, want 2 uur is net niks en gelukkig zagen ze dat bij het WMO ook in.

Straks mams ophalen voor de wekelijkse boodschappen en de bruine bonensoep uit de vriezer halen, dan maak ik er een makkelijk kookdagje van en kan ik weer een blokje maken.

Gisteren mocht het pupje van onze oudste DD even hier blijven, want zij moest met haar oudste DS naar medicijncontrole en hij logeert gezellig hier en dan als kers op de taart het pupje er even bij vonden wij natuurlijk niet erg.

Onze Saar vond er niets aan die had zich gelijk verstopt in de slaapkamer, maar dat doet ze ook bij vreemde mensen, we weten niet beter, ondertussen volgde Donut ( what's in a name) mij overal en als ik ging zitten moest hij bij mij op schoot, wassen hoef ik mij weken niet, want er is ondertussen een hele laag dode huid van af ;-)

nr. 32 Farmer's daughter

Gisteren nog even tijd gehad voor een blokje, de rest van mijn quilts liggen stil vanwege het gebrek aan sashingstof, even door sparen.

Vandaag gaat onze puber weer naar huis en wordt het hier weer rustig, misschien hou ik zelfs wat tijd over.

Maakt niet uit welk lapje er ligt, zolang het maar bij mij is ;-)

Er zitten weer een paar randjes aan de vingerhoedjesquilt hij is nog erg klein en het zijn er toch al 200 en hoe groot hij gaat worden weet ik nog steeds niet, waarschijnlijk tot ik het zat ben.

Straks weer even naar mams en verder zal het weer een rommelig dag worden, ik begin die aardig zat te worden, hopelijk is het de laatste.